Szkoła w Nowej Wsi Przywidzkiej istnieje od  1850 roku. Wtedy nauczało w niej dwóch nauczycieli, z których jeden był wyznania katolickiego, drugi ewangelickiego. W roku 1851 mieszkało we wsi 5 rodzin wyznania katolickiego. Dla nich nauka odbywała się w języku polskim.

W roku 1900 uczyło się 100 dzieci, z czego 5% była Polakami. W 1940 roku liczba ta spadła do 2%. Nie zachowały się niestety żadne dokumenty ani kroniki opisujące ze czasy.

Dopiero od 1 września 1945r, dzięki zachowanej kronice możemy dowiedzieć się, co działo się w szkole i we wsi. Pierwsze zapisy są bardzo smutne.

„ Minęło 6 lat wojny… W czasie pożogi wojennej, która ogarnęła cały kraj, podczas tej najstraszniejszej z wojen, jaką ludzkość przeżyła, zniknąć musiało z widowni życia – lub zejść do podziemia wszystko to, co syciło życie człowieka treścią, pogłębiającą sens, wartość i piękno jego istnienia.

            Żyliśmy nadzieją. Nadzieją, że skończą się czasy złe, a nadejdą dobre, podtrzymywała nas w ciągu ubiegłych sześciu latach wojny.

Wiedzą czym była nadzieja, zamknięci w więzieniach i obozach koncentracyjnych, a także ci wszyscy, którzy byli na obczyźnie. Nadzieja okazała się nie złudną, a realnym faktem. Polska była, jest i będzie.

             W ponurych dniach władania światem brutalnych sił, których zadaniem była bezwzględna, totalna walka i niszczenie – nie było miejsca dla jawnej, twórczej pracy nauczyciela. Obecnie podejmując się pracy, czynimy to z całym poczuciem odpowiedzialności, jaka na nas ciąży, a stąd i z obawą, czy sprostamy zadaniu i czy zdołamy osiągnąć poważne wyniki…”

Z nadzieją na lepsze jutro rozpoczęto nowe, powojenne życie. Mimo natłoku prac rozpoczęto remont szkoły, w którym pomagali ludzie ze wsi.  Już 10 września 1945r. rozpoczął się rok szkolny. Zapisano 51 dzieci, z których większość nie umiała mówić po polsku. Pierwszym kierownikiem szkoły został Bronisław Adamowicz. Był to bardzo trudny rok, pełen biedy i ciężkiej pracy.

Kolejne zapiski są już bardziej optymistyczne. Powoli odremontowano szkołę i mieszkanie dla nauczyciela.  Zdobyto meble, zeszyty i podręczniki. Rozpoczęła się nauka. Szkoła stała się centrum kulturalno – oświatowym sołectwa, odbywały się tam zebrania wiejskie, odczyty, spotkania z władzami i wiece przedwyborcze.

W tych latach odbyło się wiele przedstawień i akademii przygotowanych przez dzieci szkolne i młodzież z kursów wieczorowych.  Z zapisków kronikarza wyczytać można ogromne zaangażowanie w życie szkoły wszystkich mieszkańców. Każda uroczystość w szkole była wydarzeniem i brała w niej udział ludność ze wsi.  Słów uznania nie szczędzi kronikarz ówczesnemu sołtysowi, Panu Czerwińskiemu i całemu Komitetowi Rodzicielskiemu. To oni najwięcej przyczynili się do rozwoju szkoły i wykonywali wszystkie remonty w szkole. Mimo trudnych czasów w jakich przyszło im żyć, starali się zapewnić dzieciom jak najlepsze warunki do nauki, ale nie tylko. Organizowano dożywianie, zdobywano ubrania i przybory szkolne. A w każde święto- czy to Dzień Dziecka czy Zabawa Choinkowa zapewniano dzieciom upominki i słodycze. 

W kronice opisywane są też warunki pogodowe. Dzięki zachowanym zapiskom wiadomo, że w roku 1965 była bardzo sroga zima.  Dzieci praktycznie nie uczęszczały do szkoły – mróz dochodził do – 20 stopni, a zaspy sięgały 1,5 metra.

  • Od października 1947 prowadzono kursy wieczorowe dla starszej młodzieży.
  • 1 czerwca 1957 rok  – pierwsza szkolna wycieczka.

Pierwsza szkolna wycieczka odbyła się razem z uczniami ze Starej Huty. Dzieci pojechały do Gdańska, a stamtąd statkiem do Sopotu. Zwiedziły ZOO, ogród botaniczny, Katedrę Oliwską i  stocznię.

  • Maj 1959 roku  – wycieczka do Warszawy.
  • 22 maj 1961 – wycieczka do Zakopanego.
  • 6 marca 1963r. to właśnie wtedy, o godzinie 20 zabłysło światło elektryczne w Nowej Wsi Przywidzkiej, Michalinie i Roztoce.
  • 12 czerwiec 1963r. – kupno aparatu telewizyjnego marki „Szmaragd”
  • W latach 1965 i 1966 zbudowano boisko, ogrodzenie szkoły i salę do zajęć praktyczno – technicznych.
  • Rok szkolny 1966/67 był pierwszym, w którym zaczęto realizować program ośmioklasowej szkoły podstawowej. Do tej pory szkoła podstawowa liczyła 7 klas.

 W tym też roku zorganizowano Szkołę Przysposobienia Rolniczego, dla młodzieży już nie uczącej się i nie mającej możliwości dalszego kształcenia. Została również założona drużyna harcerska, do której zapisali się wszyscy uczniowie.

  • Czerwiec 1967  – wycieczka, organizowana przez biuro podróży ORBIS do Warszawy.
  •  Kolejny ważny rok w historii szkoły to rok 1970. To wtedy do naszej szkoły przybyli Państwo Anna i Józef Kaźmierczakowie. To nauczyciele z powołaniem, którym naprawdę na sercu leży dobro dzieci. Przez te wszystkie lata, uczą w tej szkole i troszczą się o nią. To dzięki ich determinacji i zaangażowaniu ta szkoła nadal istnieje i się rozwija.

24.03.1959r.Pożar stodoły sąsiedztwie szkoły

Maj 1959 roku  – wycieczka do Warszawy.

22 maj 1961 – wycieczka do Zakopanego.

23.04.1964  – członkowie kółka technicznego

Czerwiec 1967  – wycieczka, organizowana przez biuro podróży ORBIS do Warszawy.

Dzień Dziecka 1968r.

Akcja sadzenia drzewek – marzec 1972rok

Wycieczka do Trójmiasta 9 czerwiec 1972r.

15.06.1972r. Absolwenci

Rok 1945/46 – 51 uczniów. Kierownikiem szkoły został  Bronisław Adamowicz

Rok 1946/47 – 91 uczniów.

Rok 1947/48 – 95 uczniów. Kierownikiem  szkoły został Roman Leontowicz

Rok 1948/49 – 81 uczniów.

Rok 1949/50 – 81 uczniów.  Kierownikiem szkoły została Anna Leontowicz 

 Rok 1951/52 -52 uczniów.

Rok 1953/54 – 40 uczniów.

Rok 1954/55- 55 uczniów.

Rok 1955/56 – 64 uczniów.

Rok 1956/57 84 uczniów.

Rok 1957/58 – 91 uczniów.

Rok1959/60 – 108 uczniów.

Rok 1961/62 – 99 uczniów. Kierownikiem szkoły został Stefan Jagiełłowicz

Rok 1960/61 – 112 uczniów.

Rok 1961/62 – 106 uczniów.

Rok 1962/63 – 109 uczniów.

Rok 1963/64 – 100 uczniów. Kierownikiem szkoły został Gerard Tuszkowski

Rok 1964/65 – 105 uczniów.

Rok 1965/66 – 67 uczniów.

Rok 1966/67 – 119 uczniów.

Rok 1967/68 – 115 uczniów. Kierownikiem szkoły została Salomea Kędziora

Rok 1968/69 -117 uczniów.

Rok 1970/71 -107 uczniów.

Rok 1974 Kierownikiem szkoły został Henryk Górski.

Rok 1974/78 Kierownikiem szkoły zostaje Józef Kaźmierczak. Od tego roku, na przemian z małżonką, Anną Kaźmierczak kierują szkołą.

            Dnia 31.08.2004r., na mocy uchwały Rady Gminy Przywidz zamknięto Szkołę Podstawową w Nowej Wsi Przywidzkiej.

            Rodzice dzieci uczących się w naszej szkole, oraz mieszkańcy, którym zależało na dalszym istnieniu szkoły założyli Stowarzyszenie Rozwoju Nowej Wsi Przywidzkiej, którego podstawowym celem jest prowadzenie szkoły podstawowej.

Od 1 września 2004r. szkoła istnieje nadal, jako szkoła niepubliczna, o uprawnieniach szkoły publicznej, pod nazwą Szkoła Podstawowa w Nowej Wsi Przywidzkiej.

Skip to content